Żuk już w muzeum

Żuk, który trafił do muzeum został wyprodukowany w 1995 r. Pojazd, który swą konstrukcją odbiegał już wtedy znacznie od podobnych aut produkowanych chociażby pod szyldem marek niemieckich, do dziś jest jednak niemal w idealnym stanie. To przede wszystkim zasługa Andrzeja Pagacza, który jeździł żukiem najdłużej. Pasjonat motoryzacji włożył całe serce w to, by samochód wyglądał prawie jak nowy.

- Na liczniku ma już sporo ponad trzysta tysięcy kilometrów, ale nadal można spokojnie wyjechać nim w trasę. Awarie oczywiście, że się zdarzają, ale nie są to jakieś uciążliwe problemy jak na pojazd w tym wieku. Najczęściej szwankuje instalacja elektryczna. Nie ma tu już chociażby oryginalnej stacyjki - mówi pan Andrzej.

To on wykonał ostatni kurs żukiem do Szczucina, gdzie niewątpliwie będzie jedną z wizytówek miejscowego muzeum pokazującego historię drogownictwa. Wzbogaci liczącą dziś ponad 50 pojazdów niezwykle ciekawą kolekcję.

- Na pewno znajdzie u nas godne miejsce. Zadbamy o to, by odwiedzający naszą placówkę mogli go obejrzeć i zapoznać się z historią tego pojazdu. Będziemy go chcieli zarejestrować jako pojazd zabytkowy niewykluczone zatem, że żuka z Wielunia będzie jeszcze kiedyś można zobaczyć gdzieś na drodze - mówił Jerzy Zadrapa, konserwator szczucińskiego muzeum, który oficjalnie odebrał wczoraj od drogowców pojazd.

Żuk służył drogowcom w Wieluniu od 1998 r. Przewożono nim m.in. masę bitumiczną w workach do łatania dziur w drogach, znaków drogowych oraz niewielkich maszyn służących do robót drogowych.