Dni Zduńskiej Woli w kinie Ratusz

Łucja z Lammermooru zachwyca nie tylko pięknem muzyki ale i wstrząsa siłą dramatycznego napięcia, dzięki czemu należy do nielicznych oper gatunku bel canto nadal żywych na wszystkich najważniejszych scenach świata. Najsłynniejszym fragmentem opery jest wielka scena obłędu tytułowej bohaterki, w której śpiewaczka wykonująca rolę Łucji musi połączyć nieskazitelność śpiewu koloraturowego z emocjonalnością przekazu i świetną grą aktorską. Akcja opery rozgrywa się w Szkocji. Libretto napisał Salvatore Cammarano na podstawie powieści historycznej Sir Waltera Scotta pod tytułem "Narzeczona z Lammermoor". Dwa stare rody, Ashtonów i Ravenswoodów, od dawna dzieli nienawiść. Łucja, siostra lorda Henryka Ashtona, pokochała z wzajemnością Edgara Ravenswooda, śmiertelnego wroga jej brata. Ashton zamierza jednak wydać siostrę za lorda Artura Bucklawa. Gdy Edgar wyjeżdża, przejmuje jego miłosne listy do Łucji, wmawia siostrze zdradę ukochanego i nakłania ją do małżeństwa z Arturem. W dniu ślubu Łucji Edgar wraca i zorientowawszy się w sytuacji oskarża narzeczoną o niewierność. Łucja popada w obłęd i zabija dopiero co poślubionego małżonka.

Powtórne wprowadzenie zapisu tego spektaklu do dystrybucji na terenie naszego kraju to ukłon Petera Gelba, dyrektora Met, w kierunku polskiej publiczności. W przedstawieniu tym zaśpiewało bowiem dwóch Polaków: Mariusz Kwiecień i Piotr Beczała, który odniósł dodatkowy sukces, w ostatniej chwili zastępując w partii Edgara chorego kolegę - Rolanda Villazóna.