Wyruszyły pielgrzymki na Jasną Górę

znowu korki na drodze.....lasami powinni chodzić, zdrowiej by dla nich było i nie przeszkadzaliby w wykonywaniu obowiązków zawodowych. Ciekawe w jakim jeszcze kraju takie pochody religijne się odbywają? Może ktoś wie?

O oblężeniu częstochowskiego klasztoru mówi się i pisze w ostatnim czasie dużo. Zwłaszcza w kontekście, czy wydarzenia na Jasnej Górze z połowy XVII w. można nazwać oblężeniem i wreszcie czy w ogóle byli tam Szwedzi. Zbliżająca się kolejna sieradzka pielgrzymka (pątnicy na trasę wyruszą 22 sierpnia; czytaj 403. Piesza Pielgrzymka Sieradzka) jest okazją do przypomnienia, jak naprawdę wyglądała obrona Jasnej Góry i przede wszystkim zwrócenia uwagi na fakt, że wojskowym dowódcą obrony Jasnej Góry był Stefan Zamoyski, miecznik sieradzki, a nie sienkiewiczowski Andrzej Kmicic. Prawda o oblężeniu klasztoru w Częstochowie w 1655 r. nie jest tak barwna, jak ta utrwalona w polskiej świadomości przez książkę „Nowa Gigantomachia” ks. Augustyna Kordeckiego (przeora klasztoru w czasie oblężenia) i przede wszystkim przez „Potop” Henryka Sienkiewicza. Profesor Jan Tazbir, podkreśla, że zwycięska obrona Jasnej Góry, tak naprawdę nie miała większego znaczenia strategicznego. - Świadczyła jednak o dobrym ufortyfikowaniu klasztoru i sprawności jego dowództwa. Jasna Góra, choć z punktu widzenia militarnego drugorzędna, była trudną do zdobycia fortecą, wyposażoną w lepszą od szwedzkiej artylerię" - mówi prof. Tazbir. (cytat za: www.naukawpolsce.pap.pl). Co ciekawe częstochowscy Paulini teoretycznie porzucili króla polskiego Jana Kazimierza, a wspomniany już przeor Kordecki złożył akt submisji, czyli akt poddania królowi szwedzkiemu. Czyn ten uznać należy jednak jako przejaw politycznej mądrości Kordeckiego. Przeor załogi szwedzkiej za mury klasztorne bowiem nie wpuścił, a submisja była tylko grą na czas. W murach klasztornych nie było więc Szwedów, ale nie było też cudownego obrazu Matki Boskiej, do której 26 sierpnia, co roku podróżują pielgrzymi. Obraz na początku listopada 1655 r. wywieziony został do Mochowa, koło Głogówka na Śląsku (do klasztoru obraz powrócił w kwietniu 1656 r.). Inna ciekawostka, to fakt, że wśród pierwszych żołnierzy armii szwedzkiej, którzy 8 listopada 1655 r. pojawili się pod twierdzą, było około 200 rajtarów, z oddziałów, których dowódcą był generał major Jana Wejharda Wrzesowicz, Czech na służbie szwedzkiej, były oficer wojsk polskich, a także katolik, znający dosyć dobrze klasztor jasnogórski, który wiele razy… obdarowywał. Właściwe oblężenie Jasnej Góry zaczęło się 18 listopada 1655 r.. W sumie klasztor próbowało zdobyć (głównie dla jego skarbów) blisko 3 tys. żołnierzy oddziałów szwedzkich. Siły polskie były nieporównywanie mniejsze niż atakujących. Liczyły 170 żołnierzy, 20 szlachciców i 70 zakonników. Obrońcy posiadali jednak lepszą artylerię. To właśnie w tym momencie pojawia się postać miecznika sieradzkiego. Stefan Zamoyski, jak pisze Jan Pietrzak w „Sieradz. Moje miasto” pochodził ze średnio zamożnej szlachty osiadłej w województwie sieradzkim. Zamoyski, jak i reszta jego rodziny posługiwała się herbem Poraj. Jako miecznik sieradzki Stefan Zamoyski występuje w źródłach w latach 1638-1656. Zaznaczyć trzeba, że w tamtych czasach urząd ten miał już znaczenie tylko honorowe, co nie zmienia jednak faktu, że Zamoyski cieszył się ogromnym zaufaniem i szacunkiem miejscowej szlachty. Aż 8 razy wybierany był posłem ziemi sieradzkiej na Sejm. Miecznik sieradzki wykazał się też wielkim patriotyzmem w czasie szwedzkiego potopu. Już na początku najazdu gorąco namawiał sieradzką szlachtę do formowania oddziałów przeciwko Szwedom. Stefan Zamoyski wystawił do obrony przed „heretyckim najeźdźcą” swoją armatę. Ta do obrony Sieradza i województwa niewiele się jednak przydała, bo 3 listopada 1655 r. sieradzka szlachta uchwaliła adres poddańczy do króla szwedzkiego. Sam Zamoyski broni nie złożył i schronił się za murami klasztoru na Jasnej Górze. Obroną tego w okresie oblężenia kierował przeor Augustyn Kordecki. To właśnie on mianował miecznika sieradzkiego wojskowym dowódcą obrońców. Dając wiarę opisom przeora trzeba przyznać, że kierował nimi w sposób aktywny. – Wyszli więc pod wodzą Pan Stefana Zamoyskiego Miecznika Sieradzkiego, o godzinie pierwszej z południa skrytymi drzwiami do głębokiej obok murów fosy, nią się ku obozowi nieprzyjacielskiemu udając. Naprzód tedy pozabijali napotkanych przy fosie kamieniarzy (czuli olkuskich górników), dwóch tylko przy życiu zostawiwszy; stąd wpadli na najbliżej stojące działa i dwa zagwoździli. Potem z krzykiem ścigali odważnie rozproszone oddziały nieprzyjaciół aż ku drodze od miasteczka do wsi wiodącej; a niesieni wojennym zapałem, bynajmniej nie oszczędzali w rozsypce uciekających Szwedów – tak wypad Zamoyskiego za mury (8 grudnia 1655 r .) opisuje przeor w swoich pamiętnikach oblężenia Częstochowy. Wojska szwedzka spod Jasnej Góry ustąpiły 27 grudnia 1655 r. Bohaterski miecznik sieradzki po oblężeniu wrócił do swojego rodzinnego majątku Piekary. Zmarł 29 marca 1656 r. Trzy dni później król Jan Kazimierz składa w lwowskiej katedrze śluby królewskie, obierając Matkę Boską Częstochowską patronką i Królową Polski. I dając początek legendzie bohaterskiej obrony Jasnej Góry.

NO I PO CO ??/ IŚĆ Tam ??? zyć w klamstwie i obłudzie ?? chociaż by ktoś zaczął głosić ze w tym niby 1655 owej czestochowy bronili min. ludzie z sieradza pod dowództwem STEFANA ZAMOYSKIEGO Miecznika Sieradzkiego... po co wciąz oszukiwać polaków ze to niejaki A.Kmicic bronił owej czestochowy przed niby to szwedami jak tam praktycznie zołnierzy narodowości szwedzkiej nie było :) a tymi złymi atakującymi byli żołnierze saksonscy,hestii no i oczywiscie żołnierze POLSCY !!! :) pod d-dztwem komendata wilkopolskiego gen.Millera :)

intencje i obietnice wyborcze to jedno i to samo- ale dla gawiedzi toaleluja i do przodu

ich intencje iobietnice przedwyborcze to jedno i to samo -aby do koryta o potem wola nieba znia sie zgadzać trzeba i aleluja i do przodu

dla miejskich vipów tuż za Sieradzem czekały dwie miejskie bryki by powieść ich az na przedmiescia CZESTOCHOWY gdzie dołczą do pielgrzymki

Miastem rządzi wielka trójca Owczarek dwojga imion Czernow syn Aleksandra i sierżant sztabowy towarzysz Perka

jak Pan Prezydent i jego zastępca idą to kto rządzi urzędem

Idą do Depy po instrukcje jak głosować w referendach i wyborach oraz jak się zachować w obliczu in vitro czy związków partnerskich.

teraz jehowi powinni blokować drogę

A gdzie jest Marian?

Owczarek dwojga imion nie idzie na pielgrzymkę gdyż ma za dużo intencji i mógłby ich nie udźwignąć, a kto mu pomoże?

Największa głupota to pielgrzymowanie! Takie to placebo dla ludzkiej psychiki.

Fajnie wygląda to AUDI Q7 zaparkowane na skrzyżowaniu pod nosem policji musi być wpływowym człowiekiem w Sieradzu.

@swojak A co tu podziwiać? Niezdrowo i lekkomyślnie nieprzyzwyczajony organizm narażać na nadmierny wysiłek, co roku są zgony na pielgrzymkach. A niedawno ksiądz tłumaczył jaka to piękna ofiara tak umrzeć na pielgrzymce...

Sandaly i skarpety kroloja co roku widze. Argumenty, ze wygodnie i przewiewnie, do mnie nie docieraja, nie lepiej kupic sobie dobre buty do biegania, albo trekkingowe?

Jacyś źli ludzie biorą udział w tym przemarszu. Policja i pogotowie im towarzyszy. Czegoś muszą się obawiać......

no tak prezydenci mają ważne intencje, szczególnie wice Matysiak

obłuda i tyle mam do powidzenia

Widzę że w pielgrzymce idzie sporo przedstawicieli sieradzkich władz z obu prezydentami na czele , ale nie widzę najważniejszej osoby - M.A Owczarka, czyżby nie miał się kto zająć jego pieskiem.

a ja się wybierałem tyle lat, i zawsze się później nie chciało, wielki podziw dla wędrujących.