Malarstwo Zygmunta Andrychiewicza

Zygmunt Andrychiewicz urodził się 27 maja 1861 roku. W materiałach źródłowych odnajdujemy dwa miejsca jego urodzenia - Justynów w pow. sochaczewskim i Sokol w pow. płońskim. Zmarł 5 maja 1943 roku w Warcie. Był uczniem warszawskiej Klasy Rysunkowej, a następnie - dzięki finansowemu wsparciu warszawskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych – studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u I. Jabłońskiego i W. Łuszczkiewicza. W latach 1887- 1892 kontynuował studia w Paryżu w Academie Julian i w szkole F. Colarossiego. Po powrocie do kraju zamieszkał w Warszawie. Wykładał w Szkole Malarskiej H. Tokarzewskiej, a w swojej pracowni prowadził kurs rysunku. Był jednym z założycieli spółki artystycznej Zjednoczenie Artystów Malarzy, Rzeźbiarzy i Architektów.

        Od 1899 roku przebywał ponownie w Paryżu, gdzie studiował w pracowni B. Constanta. W 1918 powrócił do Polski i osiadł w Małkowie, w majątku pań Pstrokońskich. W czasie II wojny światowej, wysiedlony z zajętego przez Niemców dworu, przeniósł się do Warty.

        Prawie zupełnie dziś zapomniany Andrychiewicz cieszył się dużym uznaniem u współczesnych i autorytetem wśród kolegów - twórców, a jego twórczość była znana wielu odbiorcom. Podczas studiów w Krakowie otrzymał od uczelni srebrny medal za rysunek i nagrodę w konkursie malarskim. Od 1887 był członkiem rzeczywistym warszawskiego TZSP. Jego prace prezentowane były na Wystawie Powszechnej (Paryż), Salonie Artystycznym i Salonie Krywulta (Warszawa), Salonie Gródka (Łódź) i w paryskich Salonach Niezależnych. Twórczość Z. Andrychiewicza była wielokrotnie nagradzana i zbierała pochlebne recenzje w opiniotwórczych wydawnictwach (Tygodnik Ilustrowany, Życie i Sztuka, Bluszcz, Świat).

        Obrazy Andrychiewicza znajdują się obecnie w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Miasta i Rzeki w Warcie, Muzeum Okręgowym w Sieradzu i w zbiorach prywatnych w Polsce i zagranicą.