"Trawa smutna i domki wesołe"

Szanowna Pani czy Szanowny Panie Alfabet (2013), Jestem za wolnością i myślę, ze chodzi w tych domowych warsztatach bardziej o bliskość i o zabawę kolorami, formami niż o wytyczanie przez babcie Elę(?) malcowi „jej zdaniem właściwej” drogi. Chce wierzyć, bo wszystkie babcie tak chciałyby a i ja nią jestem, że chodzi o zabawę o frajdę. Kiedyś w teatrze dziecięcym, w którym byłam z córką publiczność siedziała przed białym, pustym jeszcze blejtramem a aktor ze sceny zapytał dzieci, co widza? Odpowiedzi nie było a aktor uśmiechnął się i obwieścił: To jest bardzo sroga rosyjska zima! A następnie wyczarował na tym białym tle całą historię „Piotrusia i wilka” Może i szkoły zabijają kreatywność, ale ja myślę, że dobry pedagog lub prawdziwy mistrz zostawia wolność wyboru rozwijającej się jednostce. Przez aktywną rozmowę wspiera. Przecież chodzi o to, by w życiu młody człowiek i nie tylko młody był szczęśliwy i spróbował wielu dróg i nie jest ważne czy to będzie matematyka, sport, skrzypce czy też rzeźba. Powinien mieć szanse znalezienia tego, co mu najbardziej odpowiada, do czego ma predyspozycje i co będzie, jeśli dobrze wybierze, jego elementem. Raczej myślę i życzę młodym wielu szans, by mogli zanurzyć ręce w glinie czy innym tworzywie, zagubić się w całkach, by mogli dotknąć smyczka i przeciągnąć nim po strunach, zachwycić się własnymi postępami lub odłożyć i szukać dalej W każdym zawodzie są artyści, dobrzy, średni i tacy sobie rzemieślnicy a wreszcie partacze. A z czego Pani/Pan wnioskuje, że we Franku zabijana jest kreatywność? Jakie struktury i formy ma Pani czy Pan na myśli? Chętnie zapoznam się ze wspomnianym filmem, o którym mowa. Może jakiś link. Będę wdzięczna H.

Ale nie obrazki o określonej strukturze, formie... Polecam film Austriaka o zabijaniu kreatywności i geniuszu u dzieci poprzez ich socjalizowanie i standaryzowanie do szeregu.Alfabet (2013)