Konkurs poetycki rozstrzygnięty

Na ogłoszony przez Spółdzielczy Dom Kultury Sieradzkiej Spółdzielni Mieszkaniowej konkurs poetycki pn.”COŚ POZYTYWNEGO w czasie pandemii koronawirusa” wpłynęło 15 utworów poetyckich: 4 w kategorii – młodzież, 11 w kategorii – dorośli.

Jury konkursu:
Przewodnicząca Anna Baśnik – poetka, bibliotekarka
Karolina Kolasa – filolog, dziennikarka 8TVR
Klaudia Pawlak – dziennikarka „Naszego Radia”
przyznało następujące miejsca:

Kategoria młodzież 13-17 lat
1. Julia Gonera – „Coś pozytywnego”

Kategoria dorośli 18 lat wzwyż
1. Katarzyna Pilc-Vinci – „Koronewolucja”
2. Marzena Skrobiranda – „Kwarantanny czas”
3. Agnieszka Juszczak-Sałacińska – „Zwyciężymy”
4. Barbara Pietrzak i Feliks Wieczorek – „Coś pozytywnego”
5. Elżbieta Żywica – „Będzie dobrze”
SPECJALNE WYRÓŻNIENIE – Marta Płachowicz – „Chwile”

Nagrodzeni uczestnicy konkursu otrzymali dyplomy oraz karty podarunkowe. Organizatorzy dziękując za udział w konkursie, zachęcają do uczestnictwa w innych przedsięwzięciach artystycznych Spółdzielczego Domu Kultury. 

Poniżej praca Julii Gonery:

Coś pozytywnego w czasie pandemii koronawirusa…

Tu i teraz rozgościł się
koronawirus,
ale… nie w naszych sercach.
Zatrzymał nas w domach,
ale…nie w działaniu i niesieniu pomocy.
Zwolnił nasz dotychczasowy bieg życia.
Wywrócił wszystko do góry nogami.
ale… pokazał, co jest naprawdę ważne.
Tu i teraz rozgościł się
koronawirus.
Zapisuje swe niepowtarzalne historie,
ludzkiej walki z nim sekunda po sekundzie,
ale … -przede wszystkim- wyzwala w nas miłość,
dobroć i poświęcenie się dla drugiego człowieka.

Kategoria dorośli 18 lat wzwyż
Katarzyna Pilc-Vinci – „Koronewolucja”

„KORONEWOLUCJA”
I
W ciszy kosmosu –
Niewyobrażalnej,
Niezrozumiałej dla Człowieka –
Jedna z tajemniczych kul,
Ta niebiesko – zielona,
Wyraźnie zwolniła obrót wokół własnej osi.
Przyhamowała ze zgrzytem, który zadziwił wszechświat.
Wyciszyła się,
Prawie zastygła.

Urocza Pani Wenus,
Jasno rozświetlona,
Tak niedaleko…
Niech Pani powie –
Czy to właśnie tak?
Drogi Księżycu –
Srebrne marzenie każdego dziecka –
Proszę, opowiedz mi,
Jak wygląda teraz sąsiadka Ziemia
Z perspektywy cichego kosmosu.

II
Filiżanka w kratkę
Z niedopitą kawą
Porzucona na smutnym blacie kuchennym.
Założone w biegu niedoczyszczone buty.
Może jutro uda się dokończyć?...
- Skarbie, nie mogę teraz rozmawiać przez telefon… Spieszę się.
Osamotniona książka na nocnym stoliku
Z zakładką włożoną między kartki dwa miesiące temu.
Z zakładki zwisa zrozpaczony frędzelek.
- Dziś risotto na obiad. Co z tego, że mrożone? Trudno, nic nie poradzę.
Drzwiczki starej szafy, jak skrzydła nietoperza,
Pokazują chaos tkanin, guzików i szwów.
- Kochanie, włączę ci audiobooka. Nie mam czasu poczytać bajki.
Tyle pracy… Głowa boli…
Pożółkłe liście aloesu na zaniedbanym tarasie.

III
Wyjątkowo smaczna ta kawa…
Ogród rozmywa się pod przymrużonymi powiekami.
Trzeszczą swojsko wiklinowe meble.
Kolorowe kwiaty wylewają się z donic.
Dopieszczony aloes
Spogląda na mnie z zalanego kosmicznym słońcem kąta ogrodu.
Stos czytanych książek na drewnianej skrzyni.
Kolorowe frędzelki zakładek plącze wiatr.
Filiżanka w kratkę
Na zielonej serwecie wyhaftowanej wczoraj.
- Tak, skarbie, o co chodzi? Porozmawiajmy.
Pomalowana teraz w kolorowe paski
Drewniana szafa
Skrzypi przyjaźnie.
Na jej półkach feeria barw
Poukładanych starannie bluzek.
Na najniższej – pudełka z błyszczącymi butami.
- Oczywiście, kochanie, przeczytam ci bajkę. Może tę o białej kózce?
A potem upieczemy razem chleb…