45 lat od przywrócenia województwa

Reforma administracyjna, wprowadzona ustawą z 28 maja 1975 roku, dzieliła kraj na 49 województw. Jednym z nich było sieradzkie, graniczące z łódzkim, piotrkowskim, częstochowskim, kaliskim i płockim. Drugim stopniem podziału były gminy, których w województwie sieradzkim było 42: 33 wiejskie, 7 miejsko-wiejskich i 2 miejskie. W miejsce zlikwidowanych powiatów powstały rejony – w Łasku, Wieluniu i Zduńskiej Woli. W granicach województwa sieradzkiego znalazły się miasta: Sieradz, Zduńska Wola, Wieluń, Łask, Poddębice, Błaszki, Warta, Szadek i Złoczew.

Pierwszym wojewodą sieradzkim został Tadeusz Barczyk. "Wykształcenie rolnicze oraz znajomość problematyki wiejskiej zadecydowały o obsadzeniu go na stanowisku wojewody w regionie typowo rolniczym. W swoim działaniu na terenie województwa sieradzkiego realizował jednak politykę szerszą, daleko wykraczającą poza sprawy wsi" - pisał regionalista Jan Pietrzak w "Leksykonie Miasta Sieradza".

Ciężka choroba zmusiła go do zakończenia urzędowania na stanowisku wojewody. Tadeusz Barczyk zmarł 7 października 1984, został pochowany na cmentarzu w Szczecinie. W sierpniu 2007 r. Rada Powiatu Sieradzkiego nadała mu pośmiertnie tytuł honorowy „Zasłużony dla Ziemi Sieradzkiej”.

Województwo sieradzkie istniało 23 lata. W 1998 r. powrócono do trójstopniowej struktury podziału terytorialnego Polski i od 1 stycznia 1999 na mapie administracyjnej pojawiły się powiaty. Utworzono też 16 rządowo-samorządowych województw. Wówczas Sieradz stał się stolicą największego obszarowo powiatu w województwie łódzkim.

Wojewodowie sieradzcy:

1 czerwca 1975 – 2 lipca 1984: Tadeusz Barczyk

19 lipca 1984 – 25 września 1986: Kazimierz Cłapka

4 listopada 1986 – 22 lutego 1989: Henryk Antosiak

22 lutego 1989 – 20 lutego 1991: Józef Szewczyk

4 marca 1991 – 2 lutego 1994: Andrzej Ruszkowski

1 marca 1994 – 1997: Jan Ryś

18 stycznia 1998 – 31 grudnia 1998: Kazimierz Filipiak