50 lat od startu Kazimierza Marandy na igrzyskach

Maranda pobiegł z drugim wyścigu eliminacyjnym. Zajął w nim 10. miejsce z czasem 8:50.4. Poza nim w tej konkurencji było jeszcze dwóch Polaków. Tadeusz Zieliński również odpadł w eliminacjach (8:49.8), a Bronisław Malinowski dostał się do finału, gdzie zajął 4. miejsce (8:28.0). Malinowski miał wtedy 21 lat i jego największe sukcesy miały dopiero nadejść. Cztery lata później w Montrealu został wicemistrzem olimpijskim, a w 1980 roku w Moskwie zdobył już złoty medal. Maranda startując w Monachium miał 25 lat.

Bieg na 3000 z przeszkodami wygrał Kenijczyk Kipchoge Keino, który czasem 8:23.6 poprawił rekord olimpijski. To jeden z najlepszych biegaczy w historii, który w Monachium oprócz złota miał też srebro na 1500 m. Cztery lata wcześniej w Meksyku zdobył złoto w biegu na 1500 m i srebro na 5000 m. Jest uważany za pierwszą kenijską gwiazdę na średnich i długich dystansach. Drugi w Monachium był jego rodak Ben Jipcho (8:24.6), który wygrał bieg eliminacyjny z Marandą. Na trzecim stopniu podium, tuż przed Malinowskim był Fin Tapio Kantanen (8:24.8).

Kazimierz Maranda urodził się w 1947 roku w Burzeninie. W Sieradzu i Zduńskiej Woli startował w zawodach zawodowych. Karierę klubową rozpoczął i zakończył w Łodzi. Najpierw reprezentował barwy Widzewa (1963-1966), potem największe sukcesy odnosił jako zawodnik ŁKS-u (1966-1979). Jego trenerem był Tadeusz Gorzechowski.

W 1966 roku Maranda zdobył brązowy medal Europejskich Igrzysk Juniorów w Odessie w biegu na 1500 m z przeszkodami (4:11.6). Przegrał wtedy z dwoma Niemcami, którzy startowali w dwóch innych reprezentacjach. Wygrał Otto Knarr z RFN (4:09.7), drugi był Ulrich Hobeck z NRD (4:10.8). W Odessie srebro na 80 m ppł zdobyła późniejsza rekordzistka świata i zwyciężczyni Plebiscytu „Przeglądu Sportowego” Teresa Sukniewicz.

W 1975 roku Maranda zdobył też brązowy medal Letniej Uniwersjady w Rzymie. Wygrał wtedy Malinowski, a Polaków rozdzielił Niemiec Michael Karst. Pięć lat wcześniej Maranda zdobył brąz finału Pucharu Europy w Sztokholmie.

Pięciokrotnie zostawał mistrzem Polski seniorów. Cztery razy wygrał na otwartym stadionie, a raz w hali. Pierwszy tytuł wywalczył w 1969 roku. Następne w 1971, 1975 (hala – bieg na 3000 m), 1976 i 1977 roku. Trzy razy poprawiał też rekord Polski.

Maranda dwukrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce światowego rankingu Track and Field News w biegu na 3000 m z przeszkodami. Po raz pierwszy w 1970 roku (9. miejsce), potem w 1971 (7. miejsce).

Olimpijczyk z naszego regionu może się pochwalić następującymi rekordami życiowymi:
3000 m z przeszkodami – 8:23.4 s.
1000 m – 2:27.4 s.
1500 m - 3:44,9 s.
3000 m - 7:57,4 s.
5000 m - 13:39,2 s.
10 000 m - 29:47,1 s.

Niektóre z tych rekordów można porównać do osiągnieć naszego, póki co ostatniego olimpijczyka Artura Kozłowskiego. Maranda ma lepsze wyniki na 1000 m, 1500 m i 5000 m, a Kozłowski na 3000 i 10 000 m. 

Między Kozłowskim, a Marandą było tylko trzech olimpijczyków z naszego regionu – Jan Szymański (zapasy, Moskwa 1980), Anna Pacholak-Guzowska (bieg na 200 m, Ateny 2004), Agata Bednarek (sztafeta 4x400 m – rezerwowa, Londyn 2012).

Maranda po tym, jak zakończył karierę jako zawodnik wciąż był blisko sportu. W 1992 roku został członkiem zarządu PZLA. Jest działaczem w Łódzkim Klubie Olimpijczyka i Towarzystwie Olimpijczyków Polski. Obecnie pełni funkcję trenera przygotowania fizycznego w piłkarskim zespole SMS Łódź.

Letnie Igrzyska Olimpijskie w Monachium były wyjątkowe z wielu względów. Niestety zapisały się też jako najtragiczniejsze w historii olimpizmu. W wyniku zamachu terrorystycznego Palestyńczycy zabili jedenastu członków izraelskiej reprezentacji i oficera niemieckiej policji. Monachium doczekało się też chwalebnych momentów. Amerykański pływak Mark Spitz zdobył aż siedem złotych medali, za każdym razem bijąc rekord świata. Ten rekord poprawił dopiero Michael Phelps, który na igrzyskach w Pekinie 2008 zdobył osiem tytułów. W lekkoatletyce po dwa złote medale zdobyli: Lasse Viren z Finlandii (5000 m i 10 000 m), Walerij Borzow z ZSRR (100 m i 200 m) oraz Renate Stecher z NRD (100 m i 200 m).

To były też znakomite igrzyska dla Polaków. Zdobyliśmy 21 medali, a dodajmy, że wówczas rozgrywano znacznie mniej konkurencji. Dwa złote medale w szermierce indywidualnie i drużynowo zdobył Witold Woyda. Triumfowali też Władysław Komar (pchnięcie kulą), Józef Zapędzki (strzelectwo), Zygmunt Smalcerz (podnoszenie ciężarów), Jan Szczepański (boks), a także piłkarze pod wodzą trenera Kazimierza Górskiego.

Uczestnikiem tych wielkich wydarzeń, wielkich chwil polskiego i światowego sportu był sportowiec rodem z Burzenina. 1 września 1972 roku Kazimierz Maranda zapoczątkował nowy rozdział w historii sportu w naszym regionie.