Zmarł prof. Stanisław Balbus. Wybitny humanista pochodzący z Sieradza

Profesor Balbus był również członkiem Prezydium Komitetu Nauk o Literaturze PAN, członkiem Komisji Historycznoliterackiej krakowskiego oddziału PAN, sekretarzem Komisji Słowian PAU, członkiem Komisji Poetyki i Stylistyki przy Międzynarodowym Komitecie Slawistów, tutorem Akademii Artes Liberales, członkiem Związku Literatów Polskich, PEN Clubu i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, członkiem komitetu redakcyjnego "Przestrzeni Teorii", stałym współpracownikiem "Tekstów Drugich", "Ruchu Literackiego" i "Dekady Literackiej". Publikował też na łamach "Pamiętnika literackiego", "Życia Literackiego", "Twórczości", "Poezji" i "Tygodnika powszechnego"

Urodził się w 1942 r. w Sieradzu. Studiował polonistykę na UJ, w 1966 roku obronił magisterium, a dziewięć lat później doktoryzował się rozprawą Aktualizacja akustyczna tekstu literackiego napisaną pod kierunkiem prof. Marii Dłuskiej. Kolejne etapy jego błyskotliwej kariery uniwersyteckiej zostały zwieńczone tytułem profesora w 1993 roku, a następnie stanowiskiem profesora zwyczajnego na Wydziale Polonistyki UJ w roku 1996. Od 1966 do 2012 roku (w którym przeszedł na emeryturę) nieprzerwanie pracował w Instytucie Filologii Polskiej UJ i na Wydziale Polonistyki UJ. W latach 80. Był prześladowany za działalność w niezależnym życiu literackim.

Znakomity pedagog, który wykształcił niezliczone rzesze studentów, wypromował kilkunastu doktorów i kilkudziesięciu magistrów. Za swoje osiągnięcia literaturoznawcze i krytyczne otrzymał wiele nagród - siedmiokrotnie nagrody naukowe Rektora UJ, dwukrotnie nagrody Ministra i nagrodę literacką im. Kazimierza Wyki za całokształt dorobku krytycznoliterackiego. Został również odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Złotym Krzyżem Zasługi. Zawsze bardzo oddany Uniwersytetowi i Wydziałowi, pozostał takim do samego końca, życząc sobie, by jego ciało zostało przekazane dla celów naukowo-dydaktycznych Katedrze Anatomii Collegium Medicum UJ.

- Odszedł wielki uczony, niebywale rzetelny i pracowity, a przy tym nieprzeciętny w każdym calu. Nie tylko nauczyciel akademicki, lecz Mistrz w pełnym tego słowa znaczeniu, który w znaczący sposób ukształtował niezliczone rzesze swoich uczniów i zawsze inspirował swoich współpracowników oraz wszystkich badaczy i czytelników literatury. Potrafił obdarzać nie tylko wiedzą, ale prawdziwą przyjaźnią. Pustka, jaką po sobie pozostawił nigdy nie zostanie zapełniona - czytamy na stronie krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Wydziału Polonistyki UJ.