Ba! - monodram, który odsłania duszę poety

Poetyckie słowo Wojciecha Kassa zabiera czytelników do bliżej nieokreślonego domu
i szpitala, w których poza codziennymi sprawami, jak choćby gotowanie wody, czy jedzenie kiełbasy, dzieje się metafizyka.

Łukasz Borkowski, aktor teatralny i filmowy, wykładowca Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, stworzył pełną niuansów, wielowymiarową rolę. Poemat stał się właściwie częścią jego duszy i ciała. We współpracy z Heleną Radzikowską, aktorką, reżyserką i współtwórczynią Teatru PAPAHEMA, doskonale wykorzystali przestrzeń w sali biblioteki.

Drabina, drewniane krzesło, czajnik - tyle wystarczyło Łukaszowi Borkowskiemu, by zabrać widzów do mieszkania poety. Którego? Co do tego nigdy nie będzie pewności... Nie brak znaków wskazujących na Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, nie brak także tych wskazujących na Wojciecha Kassa, ale są też takie, które doskonale opisują każdego innego poetę.

W tej niemalże pustej przestrzeni padają pytania o sens poezji, ale też i to najważniejsze - kim jestem? Dokąd zmierzam?

Tę przestrzeń Łukasz Borkowski kilkoma słowami przekształca w gabinet lekarza w szpitalu psychiatrycznym. Padają suche opisy objawów chorobowych, których jest... no właśnie, niemal ich nie ma, a więc poeta jest zdrowy.

A jednak woła o pomoc. Dzięki głębokiemu wejściu w rolę, Łukasz Borkowski wspaniale ukazał rozpacz, kiedy bohater ma już świadomość, że żadnego ratunku nie ma i nie będzie, że jest sam ze swoimi ciemnościami.

- Myślę, że teraz już możemy pokazywać "Ba!" poza Praniem. - powiedział podczas rozmowy
z publicznością po spektaklu. - Tam wykorzystywaliśmy poddasze Muzeum Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, zarówno schody na antresolę, jak i aneks kuchenny, ta niewielka przestrzeń w sposób naturalny sprzyjała zacieśnianiu więzi z publicznością.

- Tu inaczej zaaranżowaliśmy przestrzeń, choć zachowaliśmy układ widowni - dodała Helena Radzikowska. - Wykorzystaliśmy przedmioty - krzesło, drabinę, czajnik, choć nie budowaliśmy klasycznej teatralnej dekoracji. Siłą tego spektaklu jest poezja i gra aktorska.

Poemat "Ba!" to poezja, która działa na wielu poziomach. Wojciech Kass dał mu duszę,
a Łukasz Borkowski ciało.